Kit pszczeli (propolis) - właściwości

  Propolis był stosowany już w starożytnym Egipcie jako lekarstwo, stosowali go również Persowie oraz Grecy.  Arystoteles używał kitu pszczelego przy opatrywaniu ran i leczeniu chorób skóry. W pierwszym stuleciu przed naszą erą pisał o nim Wergiliusz. Kit pszczeli stosowano do dezynfekcji ran w okresie drugiej wojny burskiej w południowej Afryce ok. roku 1900.
Kit pszczeli jest zanany osobą które miały kontakt ze pszczelarstwem przeważnie. Jest doskonałym środkiem bakteriobójczym. Wygląda i przypomina w dotyku plastelinę koloru brązowego, czarnego lub żółtego. Ta substancja żywiczna powstaje z żywic zebranych przez pszczoły, z pączków i młodych pędów topoli, brzozy, świerku, kasztanowca i innych drzew oraz roślin zielonych.

Kit ten, inaczej propolis. Służy pszczołom do uszczelniania gniazda, oraz obroną przed grzybami, bakteriami oraz szkodnikami, takimi jak myszy na przykład. W takim wypadku powlekają (mumifikują) one intruza by zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób oraz zarazków przez rozkładające się ciało szkodnika. Również pszczoły w zimę mogą regulować wlotek kitem poprzez zalepianie go.

Kit pszczeli dobrze rozpuszcza się w alkoholach, acetonie i chloroformie. Nie jest prawie wcale rozpuszczalny w wodzie. Jest dużo twardszy i odporniejszy na temperaturę niż wosk (mięknie powyżej 36 °C).
W kicie pszczelim w zależności od jego pochodzenia znajduje się:

• 50–55% żywicy;
• 30–40% wosku roślinnego i wosku pszczelego;
• 5–10% olejków eterycznych;
• białka (pyłek);
• mikroelementy (Cu, Si, Mg, Mn, Zn);
• witaminy z grupy E, H, P i B.

Barwa propolisu zależy od gatunku rośliny, z której jest zbierany:

• topola – brązowy
• brzoza – czarny
• olsza – żółty.

Propolis wykazuje silne działanie bakteriobójcze. Ta właściwość znalazła zastosowanie w lecznictwie. Kit pszczeli przyśpiesza procesy gojenia i regeneracji tkanek, jest skuteczny również w przypadku oparzeń. Ponadto może być używany przy przeziębieniu, paradontozie i chorobach układu pokarmowego (tylko pod kontrolą lekarza).
Firmy farmaceutyczne produkują obecnie wiele parafarmaceutyków opartych na propolisie. Stosuje się go głównie pod postacią 3% lub 5% maści, tabletek lub roztworu alkoholowego. Preparaty te w niektórych przypadkach mogą powodować objawy nadwrażliwości lub odczyny alergiczne.
Po roku przechowywania kit pszczeli traci częściowo swoją aktywność biologiczną, po dwóch latach nie wykazuje jej prawie wcale.

Źródło: 
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kit_pszczeli 

Rasy pszczół - czyli zawrót głowy każdego pszczelarza

Gdy przeglądam rodzaje pszczół i ich linie, to po prostu czasem głowa boli o nadmiaru. Każdy pszczelarz ma swoje faworytki na dane tereny. Ja osobiście mam tak, że jak już zdecyduje się na daną rasę pszczoły to pojawia się po jakimś czasie inna która wydaje się lepsza od tej już "ostatecznej". W tym poście podam Ci link do ras pszczół, ich specyfikacji itd. Można sobie to ściągnąć w PDF i wydrukować. Sam chyba właśnie to zrobię, bo nie lubię za bardzo czytać z ekranu laptopa. Ja zastanawiałem się między "Eriką", "TB", "Celle" oraz "CJ10". Wszystkie te linie, to są krainki.

Ja mam u siebie głównie lasy i pola uprawne, ugory. Zastanawiałem się ostatnimi czasy nawet na jakąś kaukazką, ale gdzieś nie jestem do nich przekonany. Chciałbym się zajmować na poważnie pszczołami, tylko moim głównym zmartwieniem jest zachowanie jednej linii. Co może być trudne, bo w okolicy jest kilku pszczelarzy, jeden ma 60 pni. Więc konkurencja jest spora. Oprócz przydomowego pola, to mam jeszcze jedno miejsce oddalone ode mnie o jakieś 5km, jest to las. Zero ludności w promieniu kilometra. Chciałbym wyrabiać również świece, dlatego chyba zostanę przy wyborze CJ10, która ma podobno tendencje do produkcji wosku. Tylko boję się o jej podstawowe przeznaczenie, czyli miodność na moje tereny. Większość na łąkach to biała koniczyna, zdarza się też czerwona, są lipy z tego co widziałem. Tak jechałem wczoraj rowerem koło lasów, które od mojego domu są oddalone o 1km i się zastanawiam czy jeszcze mógłbym liczyć na spadź... No cóż, czas pokaże. Chęci mam, ale zobaczymy czy znajdę na to fundusze. Jak wiadomo, najgorszy jest początek. Jeśli nie znajdzie się odpowiednia ilość kupujących w moim regionie, to zostają mi skupy. Ale ta opcja nie bardzo mi odpowiada.

Spis Ras Pszczół: http://kazimierzaw.pszczelarze.pl/poradnik/CHARAKTERYSTYKA_RASY.pdf

Miód i jego magiczne właściwości

O zbawiennych właściwościach miodu ludzkość wiedziała od bardzo dawna. Już w starożytnym Egipcie stosowano miód do leczenia ran, a zmarłym faraonom wkładano pojemniki z miodem. To dowodzi tego jakim szacunkiem ludzie obdarzali tą cudowną substancję. Wielkimi zwolennikami miodu byli między innymi: Hipokrates, Salomon oraz Pitagoras.

Ale może skupmy się na samym miodzie. Miód jako substancja słodka, składa się z cukrów prostych które są bardzo łatwo przyswajalne przez organizm. W składzie miodu znajdują się również takie składniki jak: kwasy organiczne, mikroelementy, enzymy, glukoza, fruktoza oraz składniki mineralne, do których zaliczamy- żelazo, fosfor i magnez. W zależności od rodzaju miodu mamy do czynienia także z takimi składnikami jak rutyna i inhibina, które odpowiedzialne są za bakteriobójcze właściwości miodu. Miód powinien być stosowany jako środek spożywczy, lecz niestety często go bagatelizujemy i sięgamy do niego dopiero wtedy kiedy doskwiera nam choroba. A nie powinno tak być ponieważ, chyba wiele osób się ze mną zgodzi że herbata posłodzona miodem smakuje o wiele lepiej aniżeli cukrem.

Właściwości miodu:

• przyspiesza gojenie się ran
• zmniejsza ryzyko powstania bliznowców
• leczy wrzody żołądka (szczególnie nadaje się do tego nektar z drzew herbacianych rosnących w Australii i Nowej Zelandii) działa przeciwbiegunkowo
• obniża ciśnienie tętnicze krwi
• hamuje procesy miażdżycowe
• leczy schorzenia wątroby i dróg żółciowych
• jest dobry na przeziębienia, kłopoty z gardłem
• koi nerwy, działa nasennie
• jednocześnie pobudza do pracy mózg (dzięki glukozie, która jest paliwem dla szarych komórek). 
• 100 gramów miodu dostarcza organizmowi 319 kcal.

Ile rodzajów miodów to może napiszę w którymś, z postów. Miód jest szeroko stosowany w medycynie, kosmetyce. Jest polecany w szczególności dla dzieci, i osób w podeszłym wieku. Ponieważ poprawia pamięć, pomaga w regeneracji organizmu, wspomaga odporność. W dzisiejszych czasach postępu stara się zindustrializować pszczelarstwo. W USA jest popyt na monokulturę, również w pszczelarstwie. Ludzie tracą więź z pszczołami, przez to pogarsza się jakość miodu. Spryskuje się kwiaty pestycydami, które przyczyniają się do wymierania pszczół. Niestety lecz w krajach UE jest podobnie. W Polsce również od dawna jest moda na to co zagraniczne, a przecież kto choć raz miał do czynienia z produktem polskim. Niezależnie od tego czy był to produkt elektryczny, spożywczy itd. To doskonale wie, że to co polskie jest lepsze. Często można natrafić na półki ze sztucznym miodem, lecz to co oferuje nie ma nic wspólnego z miodem, a już na pewno z jego właściwościami. Pszczelarze też nie są bez winy, często zdarzają się oszuści którzy na wszelkie sposoby kombinują z miodem dla większego zysku. Moim zdaniem lepiej jest kupić miód u znajomego, sprawdzonego pszczelarza, niż kupować go w wielkich marketach. Przecież polskie miody są najlepsze, więc powinniśmy wspierać miejscowych pszczelarzy.

Miód - słodkie lekarstwo:

http://www.youtube.com/watch?v=leD3-x01K-Q

Ciekawostki:

• Do najsławniejszych na świecie należą miody tymiankowe, pochodzące ze wzgórz w Grecji.

• W Polsce najczęściej kupowany jest miód lipowy. Jest produktem bardzo łatwo przyswajalnym, całkowicie trawi się w ciągu niepełnych 2 godzin (dla porównania: szynka w 4 godziny).

• Miód od dawna służył pielęgnacji urody. Znane są jego właściwości nawilżające, rozjaśniające i uelastyczniające skórę.

• Zawarta w miodzie fruktoza neutralizuje skutki picia alkoholu. Następnego dnia warto w dwóch porcjach zjeść w sumie 200 gramów miodu.

• Jeżeli zamknięty słoiczek będziemy przechowywać w chłodnym miejscu (najwłaściwsza jest temperatura 6-10 st. Celsjusza), nie straci swych wartości przez 23 lata.

• Miód w dawnych czasach był przez okres miesiąca spożywany przez nowożeńców jako środek wzmacniający, celem uzyskania zdrowego potomstwa. Dlatego mówimy "miesiąc miodowy".

• Miód szybko wzmacnia i regeneruje organizm po dużym wysiłku fizycznym i umysłowym. Cukry proste glukoza i fruktoza zawarte w miodzie błyskawicznie przenikają do krwi. 

• Miód reguluje procesy trawienne i zapobiega wzdęciom.

•  Fruktoza zawarta w miodzie odtruwa organizm, zobojętnia szkodliwe produkty kawy, alkoholu i innych używek.

• Miód jest świetnym upominkiem, który każdemu niezależnie od sytuacji możemy podarować.

• Dla poprawienia słabnącego wzroku babcie zalecały jeść pyłek pszczeli.

• Miód należy przechowywać w temperaturze 6-15°C, chroniąc go przed działaniem światła w szczelnie zamkniętych naczyniach. Wówczas nie straci swoich właściwości nawet przez 3 lata.

• Każdy miód jest dobry, różnice w składzie miodu są nie wielkie. Niektóre miody z uwagi na swój specyficzny skład są bardziej polecane w określonych schorzeniach np. miód lipowy na przeziębienie, grypę.

• Miód działa jak eliksir młodości. Wzbogaca dietę w łatwo przyswajalne składniki mineralne, witaminy i aminokwasy.

• Występujące w miodzie żelazo jest przyswajalne prawie w całości i szybko wbudowywane w hemoglobinę.

• Miód gryczany zawiera rutynę - jeden ze składników witaminy "P", która uszczelnia naczynia krwionośne, a tym samym przeciwdziała miażdżycy, zwiększa przyswajalność witaminy "C ".

• Naturalny miód powinniśmy spożywać zgodnie z naszymi preferencjami smakowymi i nie powinien być traktowany tylko jak lekarstwo, lecz jako smaczny odżywczy i zdrowy pokarm.

• Dwie łyżki miodu obniżają poziom wypitego alkoholu o 15%.

• Na serce najlepszy jest miód rzepakowy, zawiera najwięcej glukozy i fruktozy, duże ilości potasu i magnezu tak niezbędnych dla właściwego funkcjonowania mięśnia sercowego.

• Miód reguluje pracę nerek,obniża poziom kwasu nerkowego, zapobiega osadzaniu się piasku moczowego i kamienicy nerkowej.

• Miód gryczany posiada najsilniejsze właściwości przeciwdziałania tworzeniu się tzw. wolnych rodników, składniki zawarte w nim łączą się z wolnymi rodnikami unieszkodliwiając je.

• Miód dodany do kąpieli ma działanie uspakajające, rozluźniające i kojące na skórę. Do wody o temp. 38°C dodać 300g miodu i przebywać w niej 20-30 min.

• Miód pitny jest napojem alkoholowym, powstaje w wyniku fermentacji rozcieńczonego miodu, która może trwać nawet kilka lat.

• Miód lipowy posiada silne działanie przeciwzapalne, jest najlepszy na zapalenie dróg oddechowych, grypę, anginę i "chrypkę".

• Są osoby nietolerujące miodu, może się to objawiać nudnościami, wymiotami, biegunką, wysypką, świądem.

• Miód niewłaściwie rozgrzewany (powyżej temp. 42 °C przez dłuższy czas ma postać tylko płynną, wówczas traci swoje właściwości lecznicze m.in. zdolność niszczenia bakterii.

• Miody wielokrotnie tańsze pochodzące przeważnie z Chin, Indii lub krajów afrykańskich są sprzedawane w formie płynnej (są przegrzane). Miody takie nie krystalizują, a ich wartość lecznicza jest wątpliwa. Ponad to zawierają pyłki innych roślin niewystępujących w naszej szerokości geograficznej,które mogą oddziaływać alergicznie.

• Najchętniej kupowanym miodem jest miód lipowy, lipowo-spadziowy, natomiast najdroższym miodem jest miód wrzosowy.

• Miód jest jedynym z nielicznych produktów spożywczych, który nie psuje się, oczywiście pod warunkiem, że dojrzewa w ulu i jest właściwie przechowywany.

• Żeby pszczoły zebrały kg miodu muszą odwiedzić kilka milionów kwiatów.

• Prawdziwy miód płynny / potoka / powinien być gęstą cieczą, która z czasem ulegnie krystalizacji. Jeden litr miodu waży 1.40-1.45 Kg.

• Prawdziwy miód wcześniej czy później ulega krystalizacji, lecz nie zmienia ona jego wartości odżywczych.

• Miód skrystalizowany (krupiec) można doprowadzić ponownie do płynnej (potoki) bez utraty jego cennych właściwości wolno podgrzewając go w kąpieli wodnej o temperaturze 42°C od czasu do czasu mieszając. Po pewnym czasie, jeśli nie przekroczymy tej temperatury ponownie ulegnie krystalizacji.

• Miód prawie natychmiast uzupełnia braki energetyczne i utrzymuje je przez wiele godzin, a glukoza zawarta w nim jest najważniejszym materiałem energetycznym dla serca.

• Dodając miód do kawy czy herbaty warto zaczekać chwilę, aż przestygnie, aby miód nie stracił swoich cennych właściwości.

• Miód nie zastąpi leków i operacji, ale spożywany regularnie może wyeliminować konieczność interwencji medycznej.

• Poleca się spożywać miód w następujących dawkach:
• Niemowlętom do roku nie zaleca się
• dzieci 1-2 lat 7g dziennie
• dzieci 2-6 lat 10-20g dziennie
• dzieci 6-12 lat 30-50g dziennie
• młodzież i dorośli 60-150g dziennie

• Płaska łyżeczka do herbaty to około 5g miodu Łyżka stołowa miodu to około 20 g miodu.

• Działanie bakteriobójcze i odżywcze miodu wzrasta, gdy jest rozpuszczony ( 1-2 łyżki miodu do szklanki zalać letnią wodą i pozostawić pod przykryciem na 12 godz.) Zaleca się pić miód rano na czczo i wieczorem.

• W celach leczniczych dziennie przyjmujemy miodu:
• W schorzeniach układu moczowego: 2-4 łyżeczki
• Serca i naczyń, układu nerwowego, jelit, wątroby: 3-6 łyżek
• Układ oddechowy 4-6 łyżek
• Żołądek i przewód pokarmowy 5-10 łyżek

• Średnie roczne spożycie miodu w Polsce wynosi 270g, w Niemczech 3,2 kg, a w Europie 0,8kg. na głowę mieszkańca.

• Pszczoły zbieraczki zbierają nektar z kwiatów dodają pierwsze enzymy i przynoszą do ula, gdzie pszczoły ulowe dalej wzbogacają go w produkowane przez gruczoły gardzielowe i ślinowe aminokwasy, enzymy, kwasy i związki organiczne.

• Zebrany nektar jest wielokrotnie przenoszony coraz to do innych komórek plastrów, wzbogacany przez wydzieliny gruczołów gardzielowych i ślinowych, w różne związki, odparowywany z wody do momentu, gdy jej zawartość będzie wynosić 18-20%. Dojrzały miód jest następnie zasklepiany cienką warstwą wosku.