Olsza czarna

Olsza czarna należy do drzew z rodziny brzozowatych, tworzy drzewa z rozłożystą koroną. Same drzewa żyją do 120 lat nawet, więc jest drzewem można by powiedzieć długowiecznym. Jest to roślina szybko rosnąca, drzewa sięgają ok. 40 m. wysokości.

Tak jak wspomniałem, że jest rośliną szybkorosnącą, to z szybko potrafi odbić ze ściętych pni. Jest rośliną pyłkodajną, mimo że zapylana jest przez wiatr. To pszczoły chętnie korzystają z pyłku. Pyłek który jest noszony w koszyczkach pszczół ma kolor oliwkowy. Więc jeśli o tej porze zastanawiacie się co to za dziwny pyłek o tej porze noszą wasze pszczoły, to jest właśnie olcha.

Jest jedną z pierwszych roślin które zapewniają rodzinom pszczelim pyłek. Kwitnie od marca do kwietnia. Kotki przed kwitnieniem podobne są do kotków leszczyny. Lecz w czasie kwitnienia kotki wydłużają się nawet 10x i wytwarzają spore ilości pyłku. Można się pobrudzić.

Owoce drzewa pokazują się w formie małych zielonych szyszek, podobnych troszkę do chmielu. Później na jesieni widać na drzewie małe zdrewniałe czarne szyszki, które stosuje się do uzdatniania wody krewetek akwariowych. To drzewo jest również używane w wędzeniu mięs, wiem bo sami wędzimy czasami na tymże drewnie. Jeśli zetniemy drzewo, to po pewnym czasie kolor drewna zmieni się na pomarańczowo-czerwony kolor (krwawi). Służy do produkcji sklejek meblowych, do produkcji płotów, do produkcji garbników. Zadrzewia się nią tereny krajobrazowe, produkuje się z niej węgiel drzewny, oraz jest drewnem odpornym na przebywanie w wodzie. Polska nazwa pochodzi od kory drzewa z którego niegdyś wykorzystywano do farbowania na czarno. Lubi rosnąć w miejscach dobrze nasłonecznionych, oraz wilgotnych.

Nawłoć kandyjska

Nawłoć kanadyjska jest rośliną wieloletnią, oraz inwazyjną. Nazywana jest często Drzewkiem Matki Boskiej. Pochodzi z Ameryki Północnej, dlatego nie straszny jej nasz klimat. Szybko się rozsiewa, była/jest traktowana jako roślina ozdobna. Często można spotkać całe łany nawłoci na nieużytkach, roślina ta rozmnaża się poprzez kłącza dlatego jest spotykana w większych skupiskach.

Jest rośliną dosyć wysoką, jej łodyga mierzy do 150 cm. Na jednej z nich mieścić się może do 10 tyś nasion. Także jeśli macie w okolicy nawłoć, to w przyszłym roku będzie jej jeszcze więcej. Nasiona są rozsiewane przez wiatr. Lubi tereny podmokłe, w pobliżu rzek, stawów jak i na glebach gliniastych. Kwitnie od końca lipca, aż do połowy września stąd jest dla nas pszczelarzy dużą pomocą w uzupełnianiu pokarmu na zimę dla pszczół, oraz zapasów pierzgi. Wydajność z 1ha wynosi 900 kg. Miód nawłociowy jest dosyć rzadki, więc również łatwo się zrazić tym że może on sfermentować.

Gdzieś czytałem że w sprzyjających warunkach (słońce+wilgoć w glebie+para w powietrzu) na jedną rodzinę pszczelą może przybywać 3-4kg w ciągu dnia. Ale nie wiem czy to prawda. W każdym bądź razie jest to na pewno roślina którą warto się zainteresować, i docenić na swoim pszczelarskich ogródku. Jak dla mnie to najlepszym miodem, jest właśnie miód nawłociowy, który miałem okazję spróbować rok temu, i w życiu nie jadłem tak dobrego miodu. Szczerze polecam.

Leszczyna

Leszczyna jest naturalnie występującym krzewem, tak krzewem. Wiele osób myśli że leszczyna jest drzewem ze względu na jej spore rozmiary. Ale została zaklasyfikowana jako krzew ze względu na swoją rozpiętość oraz liczne konary. Leszczyna nie ma jednego litego pnia, lecz kilka wyrastających prosto z ziemi. Występuje naturalnie w runie leśnym, siana najczęściej przez wiewiórki które zakopują orzechy w ziemi i czestokroć zapominają o nich. Ale również ptactwo przyczynia się do rozmnażania jakże ważnej rośliny dla zwierząt leśnych.

Co ciekawe leszczynę można prowadzić w formie jednopiennej lecz wymaga to corocznej praktycznie pracy. Rozmnożyć można ją poprzez szczepienie, lub przez przygięcie, i  zakopanie jednej gałęzi pod ziemią, wten sadzonka się ukorzeni na przyszły rok. Kwitnie najwcześniej, przez co jest cennym źródłem pyłku dla pszczół. Kwitnienie rozpoczyna już od połowy lutego jeśli pogoda na to pozwala, aż do kwietnia. Krzew dorasta do rozmiarów ok. 5m i jest bardzo rozłożysty. Pień gładki, a drewno twarde. Toteż zostało zakwalfikowane do rodziny brzozowatych, z rzędu bukowców. Jeśli ktoś nie wie jak twardy jest buk, zapytajcie leśniczego. Młode gałęzie są jednak giętkie, i z powodzeniem można wykonać wędki, łuki, laski, tyczki...

Co ciekawe, gałązek leszczyny używają różdżkarze w poszukiwaniu źródeł wody, do wykopu studni. No i oczywiście leszczyny rodzi smaczne orzechy, zwane orzechami laskowymi.